แรงงานพม่าบอก ไทยเรานั้นหางานง่ายได้เงินเยอะ เพราะคนไทยเป็นคน “ขี้เกียจ”



ในขณะที่หลายคนบ่นว่าเศรษฐกิจไม่ดี พวกเขาเหล่านี้กลับมีงานทำที่มั่นคงและมีรายได้ที่พอใจ หากลองมองไปในประเทศเราตอนนี้จะพบว่า แรงงานในตลาดส่วนมากกลายเป็นตลาดพม่าไปแล้ว เพราะไม่ค่อยจะมีคนไทยทำงานอยู่ตามที่เหล่านี้สักเท่าไหร่ ส่วนมากก็จะเป็นชาวต่างชาติทั้งนั้น

โดยมีผู้เขียนบทความท่านหนึ่งได้นั่งคุยกับแรงงานต่างด้าวที่รู้จักกัน บอกเมืองไทยหาเงินง่าย เป็นแดนสวรรค์ ดินแดนแห่งโอกาส สำหรับ “คนขยัน ”

ช่วงเช้า ไปรับจ้างส่งผักที่ตลาด 300 ช่วงบ่ายไปรับจ้างขายของอีก 250 ตกดึกไปรับจ้างล้างจานตามร้านอาหาร 2 ที่ ที่ละ 100 รวม 300+250+100+100 รวมค่าแรง 750 บาทต่อวัน ไม่ได้ทุกวันเพราะบางวันร้านก็หยุด แต่รวมๆ ได้เดือน เกือบ 2 หมื่น เช่าห้องอยู่เดือนละ 3000 สองคนกับเพื่อนหารกัน กับข้าวทำกินเองทุกอย่าง ได้ฟังแล้วไม่แปลกใจเลยเลยถ้าเราจะเห็นแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านอยู่ทุกที่ เพราะพวกเขาขยันกันแบบสุดๆ ทั้งขยันทำงาน ทั้งเก่งในการเก็บออม และพวกเขายังบอกว่า “ดีที่คนไทยขี้เกียจ พวกเขาเลยหาเงินได้ง่าย” ในขณะที่ทุกๆคนออกมาบ่นว่าเศรษฐกิจไม่ดี แต่คนพวกนี้ยังมองเห็นโอกาส ยังหลั่งไหลเข้ามาทำงานกันอย่างสม่ำเสมอ แล้วส่งเงิuกลับไปให้ญาติพี่น้อง เมืองไทยเป็นดินแดนแห่งโอกาสสำหรับพวกเค้าเสมอ

เคยคุยกับนายจ้างที่มีลูกจ้างเป็นแรงงานพม่าเยอะๆ เค้าเล่าให้ฟังว่า คนพม่าขยัน อดทนจนถึงความฝันที่ตั้งเป้าหมายไว้ หลายคนมีกิจการเป็นของตัวเองได้โดยเริ่มจากการประหยัดอดออม กินอยู่สมถะ ข้าวก้อนนึง กับ1อย่าง ก็อิ่มได้ พวกนี้ส่วนมากส่งเงินกลับบ้านปีนึงเป็นแสน ส่งให้ลูกหลานเรียนสูงๆ ตอนยังจน เค้าไม่ใช้ของแพงฟุ่มเฟือย แข่งกันอวดร่ำ ร ว ย กับคนรอบตัว

ทุกวันนี้ร่ำ ร ว ย เป็นนายจ้าง มีลูกจ้างเป็นคนไทยก็มี ก็ได้แง่คิดดี ทำให้มีสติเวลาจะซื้อของแพงๆ ปกติก็มีสติอยู่แล้ว ฟังแล้วก็ยิ่งมีมากขึ้น

คนต่างด้าวมาทำงานเมืองไทยได้รายได้หลายเท่าตัวมากกว่าที่บ้านเกิด ชีวิตเต็มไปด้วยความหวัง ส่งเงินกลับบ้านไป ค่าใช้จ่ายสำหรับครอบครัวที่โน่นน้อยกว่าเงินที่ขนกลับมาจากไทยหลายเท่า โอกาสในการสร้างฐานะของครอบครัวเป็นเรื่องง่าย คนงานต่างด้าวอยู๋ด้วยความหวัง

แต่สำหรับแรงงานไทย ครอบครัวอยู่เมืองไทย ค่าจ้าง กับ ค่าครองชีพ เทียบกับแล้ว ค่าครองชีพโดยเฉลี่ยจะสูงกว่าค่าจ้างด้วยซ้ำไป ต่อให้ใช้จ่ายอย่างประหยัดชั่วชีวิต จะเก็บเิงินได้เท่าไหร่กัน คงงานไทยจึงอยู่อย่างคนไม่มีความหวัง

ไม่แปลกหรอกที่ใครมีเงินเหลือจะไปลงขวดเหล้าหมด

เป็นเจ้าของแผงค้า ในตลาดสด ก็ไม่น้อย จ้างลูกน้องเป็นคนไทย

ยุคโลกเสรี ทุนนิยม ใครขยัน สายตา ย า วไกล ก็ชนะ เรื่องปกติ น่าห่วงก็คนไทยที่อาจยังไม่ปรับตัว เลี้ยงลูกหลานให้ไหลเรื่อยเปื่อยในกระแสทุนนิยม กว่าจะรู้ตัวอีกทีอาจช้าไป